W związku z niezadowalającym stanem miejscowych dróg, Karpiu rotacyjnie raz jechał, raz prowadził rower, nie przejmując się zbytnio napotkanymi trudnościami. Ja z kolei mordowałem się niemiłosiernie, łudząc się ciągle jeszcze, że droga jest przejezdna. Natomiast zniesmaczony Lider obmyślał, jakby tu wydłużyć trasę, by zasmakować więcej przyjemności i przy okazji tyle na nas nie czekać.