Kompleks obronny na Cabo Tiñoso składał się z trzech baterii nadbrzeżnych: Atalayón na wys. 326 m n.p.m., Castillitos (246 m n.p.m.) i Jorel (227 m n.p.m.) oraz z latarnii morskiej na przylądku Cabo Tiñoso (146 m n.p.m.). Baterie zostały zbudowane i uzbrojone w latach 1933–1936, zgodnie z projektem z 1926 roku. Najpotężniejsze dwa działa Vickers-Armstrong kalibru 15 cali rozmieszczono w Baterii Castillitos. Miały one wystarczającą moc, by wystrzeliwać pociski o masie prawie jednej tony na odległość 35 kilometrów. Wraz z bliźniaczą baterią Cenizas, zlokalizowaną na przylądku Negrete, działa te w ogniu krzyżowym były w stanie zamknąć wejście do Zatoki Kartageńskiej dla wrogich okrętów.
Po restrukturyzacji hiszpańskich sił zbrojnych, od 1994 roku umocnienia zostały porzucone i ulegały stopniowemu zniszczeniu. W 2009 roku Ministerstwo Środowiska podjęło decyzję o odrestaurowaniu fortyfikacji i udostępnieniu ich zwiedzającym.
Dodatkowe zdjęcia:
Budynek kierowania ogniem w Baterii Castillitos.
Działo w Baterii del Jorel.
Działo Vickers-Armstrong w Baterii Castillitos.